🥉 Zakochałam Się W Nauczycielce

Lyrics & Chords of Zakochałam Się W Czwartek Niechcący by Barbara Krafftówna from album Piosenki Kabaretu Starszych Panów, 759 times played by 243 listeners - get pdf, listen similar. chce ktos na grupowe rp o influ (ktos kto odegra influ pv) 4 upvotes · 7 comments. 4.1K subscribers in the sexyinfluencergirl community. Pewien samotny nastolatek chciał przekonać swoją nauczycielkę do zaangażowania się w wyjątkowo niedopuszczalny romans, a kiedy odmówiła odwzajemnienia uczuć, szukał zemsty. Jednak nigdy nie wyobrażał sobie, że jego życie zmieni się przez to na zawsze. Oglądaj od poniedziałku do piątku o 15:30 w TVN oraz w player.pl: https://player.pl/seriale-online/szkola-odcinki,2395/odcinek-516,S06E516,95082Subskrybuj: h Zakochałam się.w nauczycielu Przez Gość Dżem_truskawkowy, Listopad 16, 2007 w Życie uczuciowe. Polecane posty. Gość Dżem_truskawkowy Gość Dżem_truskawkowy Goście; Tłumaczenia w kontekście hasła "jak się w tobie zakochałam" z polskiego na niemiecki od Reverso Context: Pamiętam jak się w tobie zakochałam. ZOSTAW SUBA https://bit.ly/2CNkcBuALBUM NA SPOTIFY: https://open.spotify.com/album/228MTrruY49fppxYZmENAI?si=KqNvwzUpSpylP1H2WEOO5A Instagram: @podsiadlyof Para skrzętnie chowała się w swoich objęciach przed szalejącym Kubiakiem, śmiejąc się w głos i od czasu do czasu muskając swe usta ze szczęścia. - Kochanie, szykuj kieliszki na resztki szampana! - pod koniec szampańskiego deszczu, zadowolony Kubi lekkim krokiem skierował się w moją stronę. Po jakimś czasie uwzięła się na mnie. W szkole krążyły plotki, że ona nie lubi ładnych dziewczyn, bo jej mąż w czasach młodości flirtował z uczennicami i miały u niego specjalne wzlgędy. Niektórzy mówili, że ona się w ten sposób mści. Nie wiem jednak, czy powodem był mój wygląd. Zakochała się w uczniu który był chorobliwie zazdrosny i w dodatku agresywny szkoła odc 856.mp4. Sort by popularity X. FLAC MP3 X MP4 OGG. Posłuchaj nowego singla Julii Pośnik na wszystkich serwisach streamingowych!Podziękowania dla Maurycego Żółtańskiego za akompaniament (m.zoltansky@gmail.com) Check out Zakochałam Się W Nieznajomym by Julia Pośnik on Amazon Music. Stream ad-free or purchase CD's and MP3s now on Amazon.com. WB78Bq. Mam problem, zresztą jak chyba każdy tu. Tytuł mówi sam za siebie. W zeszłym roku pierwszy raz poczułam coś do drugiej osoby, w dodatku do kobiety… Na początku nie myślałam nawet, żeby Jej o tym powiedzieć, ale w końcu powiedziałam sobie 'jak Ją kochasz to Jej to wyznaj, nie masz przecież nic do stracenia’. Pisałam listy i podrzucałam Jej je do sali. Nie miałam pewności, że je odczytała, aż do czasu… Opowiedziałam o wszystkim 'przyjaciółce’ i poprosiłam Ją, żeby zaniosła Natalii (nauczycielce) list i spytała Jej czy przeczytała te wcześniejsze. Odpowiedziała, że tak. Była trochę zła, za to, że mieszam w to inne osoby, chociaż jeszcze nie wiedziała kto się w Niej zakochał. Kilka dni później wysłałam ponownie koleżankę do Niej, tym razem w celu ujawnienia kim jestem… Tak się złożyło, że miałam z Nią lekcje po tym jak się dowiedziała. Cały czas się na mnie patrzyła i uśmiechała. Chciała, żebym została porozmawiać ale nie byłam jeszcze wtedy na to gotowa. Zostałam tydzień później. Natalia powiedziała, że pewne rzeczy są po prostu nie realne i żebym znalazła sobie kogoś w moim wieku, bowiem ma 30 lat a ja 15… Spytała też jak sobie to wszystko wyobrażam ale nie byłam w stanie Jej odpowiedzieć bo łamał mi się głos. Nie raz jeszcze z Nią rozmawiałam, za każdym razem byłam bardziej śmiała. Jeden z najgorszych błędów popełniłam gdy położyłam Jej na samochód bukiet czerwonych róż… Inne nauczycielki to widziały i dociekały kim jest ten adorator… Po paru dniach dowiedziały się, że to ja i wezwały mnie i moją mamę na rozmowę… Moja mama dobrze to przyjęła, jednak po pewnym czasie zaczęła mnie zabierać do psychologów. Mam związane z tym traumatyczne doświadczenia, całkowicie mnie to zniszczyło psychicznie, aż do tego stopnia, że chciałam się zabić. Spróbowałam nawet raz ale się nie udało… Wiem, że nigdy z Nią nie będę ale ludzie powinni nauczyć się tolerować uczucia innych… Powiedziałam o moich zamiarach 'przyjaciółce’ a Ona doniosła o tym dyrektorce. Rozumiem, że w obawie o moje życie mogła o tym powiedzieć ale dziwi mnie fakt, że się do tego nie przyznaje… Prosiłam Natalię niejednokrotnie o nr tel ale bez skutku. Kiedyś znalazłam Jej nr w internecie i napisałam o tym tej 'przyjaciółce’. Ona pokazała naszą rozmowę pedagog i gdy Natalia się o tym dowiedziała straciłam kompletnie Jej zaufanie. Powiedziała, że jestem bezczelna, że wymuszam tak ten numer itp. Oczywiście nie przyznałam się do tego… Cała szkoła prawie wie o tym co się stało bo ta dwulicowa osoba, 'moja przyjaciółka’ rozpowiadała. Jednak po tym wszystkim co się stało, Natalia pozwoliła mi pisać na nk. Wysłałam do Niej dwie wiadomości w te wakacje, nie otrzymawszy odpowiedzi. Myślę, że Ona przeczytała to co do Niej napisałam lecz celowo nie odpisuje… :|. Najgorsze jest to, że straciłam Jej zaufanie. Co mogę zrobić by je odzyskać, żeby chociaż trochę mnie polubiła, i uwierzyła mi, że to wszystko nie jest do końca tak jak myśli? Aa no i jeśli masz pisać, że żal itp to nie pisz lepiej bo nic mi to nie pomoże ;]… fot. Adobe Stock Zauroczenie przychodzi niezależnie od ludzkiej woli. Nie zawsze jednak z nią wygrywa. A szkoda. Mój przypadek pokazuje, że czasem warto dać się ponieść uczuciu, a wolę odstawić na półkę. I to od razu. Bo potem może już być za późno… To była obustronna fascynacja Zupełnie niezrozumiałe, ale jakże prawdziwe! Nie mam co do tego wątpliwości. Po raz pierwszy spotkaliśmy się, kiedy odprowadzaliśmy swoje dzieci na zajęcia z pływania na pobliski basen. On był ze śliczną kilkuletnią córeczką, ja starałam się namówić na wejście do wody mojego sześcioletniego synka. Nie palił się zbytnio do tego, ale liczyłam, że profesjonalny trener przełamie jego lęki. Oboje usiedliśmy niedaleko siebie na antresoli i obserwowaliśmy swoje pociechy. Ale tak naprawdę, obserwowaliśmy siebie… Po cichu zerkaliśmy w swoją stronę, bo coś wyraźnie nas do siebie ciągnęło. Przestraszyłam się tego dziwnego uczucia, którego doznałam na jego widok. Zaledwie kilka miesięcy wcześniej się rozwiodłam (z winy męża zresztą) i moje rany były jeszcze świeże. Nie potrafiłam wtedy patrzeć w przyszłość zamiast w przeszłość i myśleć o nowym związku. A jednak ten facet był… przerażająco atrakcyjny! Wiedziałam, że jest wolny, bo moja koleżanka, która wpadała czasami na pływalnię ze swoim synkiem, specjalnie dla mnie podpytała tu i tam o parę rzeczy. Jakaś jej znajoma pracowała z nim w jednej firmie i powiedziała, że dwa lata temu odeszła od niego żona. Córeczkę kochał i poświęcał jej dużo czasu, co sprawiało, że moja koleżanka, chociaż sama podobno szczęśliwa mężatka, zaczęła wzdychać na jego widok. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że dobrze robię, nie prowokując znajomości. Taki mężczyzna to przecież tylko kłopoty. Wiele kobiet będzie się do niego mizdrzyć i usiłować mi go odbić. I po co mi te nerwy? Przeszłam już wystarczająco dużo. Wolałam więc poddać się walkowerem. Aby nie kusić losu, zrezygnowałam z zajęć na pływalni, ku uldze synka, który wcale nie połknął bakcyla i nadal źle się czuł w wodzie. Tym bardziej że w końcu znalazłam lepsze mieszkanie, w innej dzielnicy i dojeżdżanie z daleka stało się kłopotliwe. – Przyjdzie jeszcze czas, że Maciuś sam wskoczy do wody, przekona się pani – uspokoił mnie trener. Dobrze, że to powiedział. Bo miałam trochę wyrzutów sumienia. Jakby nie patrzeć, przedkładałam osobiste sprawy nad edukację i bezpieczeństwo dziecka... Nieustannie o nim myślałam Przyznam jednak, że potem brakowało mi spotkań z Radkiem (bo tak miał na imię) dwa razy w tygodniu. Może to głupie, ale w jakiś sposób zmuszały mnie one do tego, abym o siebie dbała. Jego aprobujące spojrzenia sprawiały, że czułam się bardzo kobieca i dowartościowana. Naprawdę! Poza tym… Sama nie wiem… Chyba coś do niego czułam. Wiem, to absurdalne, bo przecież tak naprawdę wcale nie znałam tego faceta. A jednak stale wyobrażałam sobie, jakby mogło wyglądać nasze życie, gdybym się jednak przełamała i dała mu wyraźnie znać, że jestem nim zainteresowana. Musiałam go jednak jakoś do siebie ściągnąć myślami... ...bo pewnego dnia niespodziewanie wpadliśmy na siebie w marketowej kawiarence. Siedziałam z koleżanką przy stoliku, kiedy podszedł do lady zamówić kawę. Nasze spojrzenia się spotkały i od razu zobaczyłam w jego oczach błysk radości i zainteresowania. I co wtedy zrobiłam, zamiast uśmiechnąć się i po koleżeńsku swobodnie zagadać? Zignorowałam go! Tak! Byłam do tego stopnia zaskoczona jego widokiem, że kompletnie mnie sparaliżowało i udałam, że go nie znam. Potem uporczywie nie patrzyłam w jego kierunku, mimo że zabiegał o moje zainteresowanie. Przeniósł swoją kurtkę na inne krzesło i usiadł tak, aby dokładnie mnie widzieć. Moja koleżanka zauważyła jego manewry i spojrzała na mnie znacząco. Ale nie zamierzałam podejmować tematu i udałam, iż kompletnie nie wiem, o co chodzi. – Widziałaś tego faceta? – spytała. – Jakiego faceta? – rozejrzałam się. – Tego w kawiarence. Fajny taki… Gapił się na ciebie – uśmiechnęła się. – Nic nie zauważyłam – wzruszyłam ramionami, kończąc temat. Matko, jak sobie potem plułam w brodę, że zachowałam się jak idiotka! Żeby przez rok o kimś marzyć, a potem się na niego wypiąć, to trzeba mieć chyba nierówno pod sufitem. Tak się zachowują głupie nastolatki, a nie dorosłe kobiety! Pomyślałam nawet, że może powinnam go odnaleźć. Pojechać na basen i sprawdzić, czy wciąż chodzi tam z córeczką. Ale to przecież jeszcze bardziej niepoważne… „Lepiej daj sobie z nim spokój – mówiłam sobie. – Straciłaś swoje dwie szanse. Nie licz na to, że dostaniesz trzecią”. Tymczasem mój synek poszedł do 1 klasy To było ogromne przeżycie, zarówno dla niego, jak i dla mnie. Maciuś to wspaniały dzieciak, ale jednocześnie jest także dosyć… trudny. Niestety, kiedy był młodszy, w naszym domu często wybuchały awantury, co sprawiło, że stał się nadpobudliwy. Nie potrafi usiedzieć w miejscu i skupić się dłużej niż 10 minut. Wciąż tylko biega, wszystkiego chce dotknąć. Bałam się, co będzie, gdy pójdzie do szkoły i będzie musiał spędzać kilka godzin w szkolnej ławce. Dlatego byłam bardzo wdzięczna losowi, gdy synek dostał się do klasy pani Magdy. Okazała się wyrozumiałą i cierpliwą kobietą, pedagogiem z powołania. Nigdy nie usłyszałam od niej złego słowa o moim dziecku. Wręcz przeciwnie – kiedy Maciek biegał w czasie zajęć po klasie, starała się jakoś go zorganizować, na przykład angażując do pomocy przy zmywaniu tablicy. Zawsze tak ustawiała zajęcia, żeby miał coś do roboty. Wyznaczała mu różne role i zadania. Dzięki temu łatwiej się skupiał i uczył. – Taka nauczycielka to skarb! – kręciła głową moja przyjaciółka, która sama miała ogromne kłopoty ze swoim synem. Jej Krzyś także był nadpobudliwy, a ona, biedaczka, lądowała na dywaniku u wychowawczyni lub dyrektorki nawet po kilka razy w miesiącu! Ja, jeśli rozmawiałam z wychowawczynią Maciusia, to tylko o tym, jakie robi postępy. Uwielbiałam tę kobietę, bo zobaczyła w moim synku potencjał i nie czepiała się go o bzdury. Wiadomo – droga do serca matki zawsze wiedzie przez jej dziecko. Tamtego dnia czekałam na nią pod szkołą, chcąc zamienić kilka słów o Maciusiu. W pokoju nauczycielskim powiedzieli mi, że skończyła już lekcje, ale jej samochód nadal stał na parkingu. Maciek hasał sobie gdzieś obok, a ja wypatrywałam jego nauczycielki. W końcu ją zobaczyłam. Wybiegła ze szkoły z twarzą rozjaśnioną uśmiechem i rzuciła się w ramiona mężczyźnie, który niespodziewanie pojawił się pod szkołą. To był Radek. Pamiętam, że zrobiło mi się ciemno przed oczami. Pomyślałam, że przywitała się z nim jak zakochana... Jak kobieta, której uczucie jest świeże, jeszcze niewinne. A potem Radek spojrzał wprost na mnie. Na jego twarzy pojawiło się zaskoczenie, a potem ten wyraz, który tak dobrze znałam. On był nadal mną zainteresowany! Zrobiłam gwałtowny zwrot na pięcie i odeszłam stamtąd szybkim krokiem, pociągając za sobą zaskoczone dziecko. Potem długo nie mogłam dojść do siebie. A więc on jest teraz z panią Magdą... Co za ironia losu! Dlaczego akurat z nią? Czułam, że z zimną krwią mogłabym odbić go każdej innej kobiecie. Ale akurat tej, która okazała tyle serca mojemu dziecku i najwyraźniej jest w tym facecie zakochana? Teraz walczą we mnie dwa instynkty Z jednej strony jako kobieta czuję, że chciałabym mieć tego faceta dla siebie. Tym razem nie zmarnowałabym szansy danej mi przez los, bo nie chcę już dłużej myśleć o tym, jak mogłoby być pięknie... Z drugiej jednak strony odzywa się we mnie matka, która chce jak najlepiej dla swojego dziecka. Przecież tak wiele teraz zależy od nastawienia pani Magdy do Maciusia. Dzięki jej pomocy i wsparciu moje dziecko może wyrobić sobie odpowiednie nawyki, które potem przydadzą mu się w dorosłym życiu. Jeśli teraz zainteresuje się nauką, potem będzie mu dużo łatwiej. Ale gdybym odbiła jego nauczycielce ukochanego, z całą pewnością nie byłaby już tak życzliwa dla Maćka. Czy mogłabym coś takiego zrobić synkowi? Syn czy kochanek? Którego powinnam postawić na pierwszym miejscu? Mam poważny dylemat. Tym bardziej że Radek dowiedział się najwyraźniej, że mój syn chodzi do klasy Magdy i już dwa razy spotkałam go pod szkołą. Niby czekał na swoją kobietę, ale doskonale wiedziałam, że tak naprawdę szuka kontaktu ze mną. Jestem pewna, że prędzej czy później będzie chciał się do mnie zbliżyć. I co wtedy? Wtedy stanę przed trudną decyzją, od której może zależeć przyszłość Maćka. Czytaj także:Latami nienawidziłam ojca, bo odszedł do kochanki. Potem zakochałam się w jej synuZłapałam na dziecko syna znanego polityka. Teraz się nami nie interesujeMoje drugie małżeństwo prawie się rozpadło. Postanowiliśmy starać się o dziecko na zgodę array(26) { ["tid"]=> string(6) "128613" ["fid"]=> string(2) "12" ["subject"]=> string(54) "Mam problem zakochałem się w swojej nauczycielce..." ["prefix"]=> string(1) "0" ["icon"]=> string(1) "0" ["poll"]=> string(1) "0" ["uid"]=> string(5) "66556" ["username"]=> string(4) "Twix" ["dateline"]=> string(10) "1230059327" ["firstpost"]=> string(6) "952457" ["lastpost"]=> string(10) "1230073583" ["lastposter"]=> string(6) "AsasyN" ["lastposteruid"]=> string(5) "50659" ["views"]=> string(5) "15686" ["replies"]=> string(2) "23" ["closed"]=> string(1) "1" ["sticky"]=> string(1) "0" ["numratings"]=> string(1) "0" ["totalratings"]=> string(1) "0" ["notes"]=> string(0) "" ["visible"]=> string(1) "1" ["unapprovedposts"]=> string(1) "0" ["deletedposts"]=> string(1) "0" ["attachmentcount"]=> string(1) "0" ["deletetime"]=> string(1) "0" ["mobile"]=> string(1) "0" } Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 20:44 odpuść sobie, porozmawiaj z rodzicami lub psychologiem o tym, związek z nauczycielem to nie jest dobry pomysł, ty i on byście mieli kłopoty Daj sobie spokój. Narobisz problemów i jemu i sobie. Witaj, no mam zupełnie tak samo jak ty! Też zakochałam się w nauczycielu i to jeszcze też od muzyki. Jak go widzę to mam motylki w brzuchu! Zapisałam się nawet na chór szkolny, chociaż zabardzo to ja nie lubię śpiewać! Co jakiś czas czytam w internecie różne porady na temat tego, piszą tam psychologowie. Więc możesz również tam poczytać! Nie wiem czy będzie to dobry pomysł mu o tym powiedzieć nawet jak skończysz szkołę. Wiedz, że nie jesteś jedna. Połowa nastolatek ma taki problem, ale z tego wychodzi nie mówię, że za rok a nawet za trzy lata! Ja również muszę coś zrobić by przestać na niego reagować, wszystkiego już chyba próbowałam ale to nic nie daję działa na mnie jak narkotyk. Radzę ci poczytaj w internecie o tym tam bardzo mądrze piszą, polecam! Życzę powodzenia i pozdrawiam! ;) ShyEll88 odpowiedział(a) o 20:40 Mój tata jest starszy od mojej mamy o 11 lat. Co prawda oni poznali się ak byli oboje dorośli. Ile ty masz lat jak można wiedzieć? Orixka odpowiedział(a) o 20:42 Wiesz... Gdyby był jakieś 5 lat starszy to bym zrozumiała... Bardziej na zasadzie że tak możesz się z nim związać (ale gdy skończysz szkołę, bo inaczej będzie miał problemy za bardzo nie wiem co napisać :D blocked odpowiedział(a) o 20:47 Wiem, że pewno nie takiej odpowiedzi oczekiwałaś ale nie rób ci samo, zobaczysz. To tylko fascynacja, żadne zakochanie, choc ty widzisz to inaczej blocked odpowiedział(a) o 21:00 Dokładnie, narobisz sobie problemów i wstydu. Bez urazy, ale on raczej nie chce z Tobą.. TO DOROSŁY FACET! blocked odpowiedział(a) o 21:06 Może powiedz mu to tak delikatnie :)Możesz się jeszcze skontaktować z pedagogiem szkolnym [nie psychologiem bo nie jesteś psycholką :) ;) ] Odpuść sobie zapomnij o nim ten związek nie miał by sensu po za tym miałabyś sporo problemu po za tym idź do psychologa on ci wytłumaczy blocked odpowiedział(a) o 21:34 Twój wiek jest tu całkiem znaczący (jeśli masz np. 13 lat, to raczej nie wróżę temu przyszłości) ;)Jeżeli jeszcze bardzo nie cierpisz tłumiąc to w Sobie, to radziłabym na razie nie ujawniać swoich uczuć. Bo może niedługo stanie się coś, po czym będziesz doskonale wiedziała co z tym począćTakże nie rób nic pochopnie piotr18 odpowiedział(a) o 23:00 to nie ma sensu on będzie stary ty młoda, wgl kiepska sytuacja bo takie związki nie kończą sie dobrze, jest kilka rozwiązań, nauczyciel zwróci ci bardzo przykrą uwagę i do końca szkoły będziesz się głupio czuć i nie bedzie to miłe lub zgodzi się ale bardzo prawdopodobne ze to sie wyda koleś pójdzie siedziec a ty nie będziesz miała życia w szkole przez znajomych twoim najlepszym rozwiązaniem jest po prostu o nim zapomniec przejdzie ci ja mam tak samo tylo ze w nauczycielu od Angielskiego i jest o de mnie starszy o 13 lat ! Jakby to powiedzieć jest sobowtórem Alvaro czyli jest polkim solerem. Uważasz, że ktoś się myli? lub Tylko nie piszcie, że dużo osób w takim wieku tak w gimnazjum już drugi nauczycielce, którą kocham opowiadała mi już wcześniej mama, bo byławychowawczynią mojego brata. Kiedyś nawet była u nas w mieszkaniu, alebyłam zbyt mała, żeby to pierwszej klasie gimnazjum jej nie cierpiałam! Strasznie mnie denerwowała ina każdej lekcji wyzywałam ją pod nosem. Ona ogólnie jest chamska, ma ciężkicharakter, ale właśnie to mnie do niej tak drugiej gimnazjum zaczęła uczyć mnie kolejnego przedmiotu, na co byłamwściekła, bo nie wiedziałam jak z nią zaczęło się od tak sobie... Na informatyce była miła, a szczególnie dla mnie. Więc ja też zaczęłam. Urzekła mnie swoim uśmiechem, o czym wiedziała, bo bardzo często prosiłam ją, aby się w szkole powiedziałam do niej "Niech pani się uśmiechnie", a ona "nie mam powodu", więc ja do niej "przecież tu jestem!" i ona zaczęła się w żartach, że chciałaby mnie grudniu mi i mojej koleżance przyszło do głowy, żeby pisać jej anonimowe liściki i podrzucać na klatkę. To trwało ok. 3 tyg. aż w końcu się skapnęła, że to ja. I poprosiła o rozmowę, w której mi powiedziała że było to ogromnie miłe, że jak je czytała to sprawiało jej to ogromną radość itd. itp. ale nie powinnam była tego robić i mam z tym wigilii klasowej (nie, nie jest moją wychowawcą), poszłam podzielić się z nią opłatkiem. Złożyłam jej życzenia i się przytuliłyśmy. Nie mogłam się od niej oderwać, więc ona zapytała "(moje imię), już?", na co ja odpowiedziałam, że jeszcze chwilkę... I po 2 minutach ona znów zapytała czy wsytarczy, a ja do niej żartobliwie "a co pani nie chce?!", a ona "Nie no, chcę chcę" i znów ją przytuliłam. Po szkole zaniosłam jej mały prezent na święta, widział mnie jej mąż. Ona niechętnie to przyjęła, bo było jej niezręcznie. I powiedziałam, że znów chcę ją przytulić, a ona "To chodź" no i ją przytuliłam. Trwało to ok. 2 minut i ona powiedziała, że wystarczy, bo ludzie się patrzą, a ja "A niech się patrzą, niech wiedzą" XDDD Rozpisuję się tak, żebyście wiedzieli, że to nie było byle 2 mies. uświadomiłam sobie, że ją kocham. Miałam jej to kiedyś powiedzieć, bo już nie wytrzymywałam. Całymi dniami siedziała w mojej głowie, nie mogłam się na niczym skupić. Chodziłam pod jej dom, wpatrywałam się w okna. Tęskniłam. Nie mogłam się doczekać kolejnej lekcji. Na lekcji raz się popłakałam, bo tak bardzo chciałam ją poczuć, a nie mogłam!Nie widziała tego. Często jak się schylała na lekcji, a miała luźną bluzkę, to widziałam jej piersi w całej okazałości, jezu *-* Ona jest strasznie oschła i nawet osoby, które lubi traktuje obojętnie. Ma ciężki charakter i jest trudną kobietą. Jest dwa razy ode mnie starsza, ale ja i tak o niej marzę, pragnę jej. Jestem o nią cholernie zazdrosna i szlag mnie trafia, gdy jej nie wiem już co mam robić, bo te uczucie mnie wykańcza. Nie umiem się jego pozbyć, po prostu ją mi wali na jej widok, zapach mnie zwala z nóg.. Ona tak ładnie pachnie, jest ładna, mimo że ubiera się jak wieśniara czasami. Miałam ją kiedyś na tapecie, bo chciałam ją widzieć każdego dnia. Jak była na zwolnieniu z powodu choroby, poszłam zanieść jej kwiaty i czekoladę, nie liczyły się konsekwencje, liczył się jej widok i nieziemski nie wiem co mam robić, gdy ją widuję na mieście. Próbuję odwrócić wzrok, ale serce mi nie pozwala. Nigdy nie będzie moja, wiem to i się już nawet nie łudzę. Proszę was, pomóżcie mi. Napiszcie chociaż co o tym sądzicie...PROSZĘ, POTRZEBUJĘ WAS...PS kocham ją już od ponad 6 miesięcy

zakochałam się w nauczycielce